Met onderstaande preek won Irma van der Scheur de publieksprijs van ‘de Preek van de Groesbeekse Leek 2019’

100 jaar vrouwenkiesrecht.

IEDEREEN DOET ER TOE; EENHEID IN VERSCHEIDENHEID.

Na Lesley en Sylvia mag ik een preek van de leek houden. 100 jaar vrouwenkiesrecht is het kapstok-thema. Voor ons is het heel gewoon dat we hier staan als gemeentebestuurders, maar dat is dus eigenlijk nog helemaal niet zo lang het geval.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik hier zelf nooit zo bewust mee bezig ben geweest. Het is voor mij gewoon zo gelopen.
In 2009 ben ik door de Groesbeekse Volks Partij benaderd en in 2010 kwam ik in de gemeenteraad.
Tot vorig jaar was Sjaak Thijssen jarenlang wethouder voor de GVP. Toen hij te kennen gaf dat hij niet voor nóg een termijn als wethouder in was, ben ik mij de vraag gaan stellen of ik kandidaat voor die functie zou willen zijn. Maar u weet hoe dat gaat: een man zegt gewoon: dat kan ik! Maar een vrouw denkt veel vaker: kan ik dat wel? En dat dacht ik ook. Sjaak was 27 jaar wethouder geweest en werd alom geprezen als een goed bestuurder. Moest ik hem dan op willen volgen? Ik kon alleen maar tegenvallen.
Maar toen zei ik tegen mezelf: waarom zou iemand anders het dan wél kunnen??
Ik dacht aan Aletta Jacobs en Suze Groeneweg en zei tegen mezelf: je moet er gewoon voor gáán. Want iedereen is van waarde en iedereen kan een bijdrage leveren. We hebben niet allemaal dezelfde kwaliteiten en talenten, maar we kunnen allemaal iets betekenen. Ik dus ook.

Dat is mijn inspiratie.
En in de bijbel wordt deze boodschap ook nadrukkelijk naar voren gebracht in veel verschillende verhalen.
In de tekst uit de brief van Paulus aan de Korinthiërs is dit heel mooi weergegeven.
Korinthe was een Griekse havenstad waarin allerlei culturen samenkwamen. Toch hadden al die verschillende mensen weinig met elkaar te maken. Als jood ging je niet met Grieken om, en als rijke ging je niet met slaven om. Het was ieder voor zich. Daarom schreef Paulus hen een brief en daarin stond het volgende:
Het menselijk lichaam is 1 geheel, maar het bestaat uit veel delen. En al die verschillende delen vormen samen dat ene lichaam. Net zo vormen wij samen 1 lichaam, want we horen allemaal bij Christus. We zijn allemaal gedoopt. We hebben allemaal die ene Heilige Geest gekregen. Dat geldt voor joden en voor niet-joden, voor slaven en voor vrije mensen. Wij vormen samen 1 geheel.
Een lichaam bestaat niet uit 1 deel, maar uit veel verschillende delen. Stel dat de voet zegt: “Jammer, ik hoor niet bij het lichaam want ik ben geen hand”. Dat kan de voet wel zeggen, maar een voet hoort toch echt bij het lichaam!
Hier wordt precies gezegd hoe het bij mij is gegaan. Door te denken dat ik het niet zou kunnen, was ik eigenlijk de voet die zegt: omdat ik niet de hand ben, hoor ik niet bij het lichaam. Met andere woorden: ik weet niet of ik geschikt ben, want ik kan niet (zoals de hand in het verhaal) allerlei ingewikkelde dingen maken en dingen vastpakken. Of, in het geval van de gemeentepolitiek: ben ik wel in staat om dingen voor elkaar te krijgen en daadwerkelijk iets te betekenen voor onze inwoners?

Ik denk dat dat tegenwoordig veel voorkomt: dat mensen zichzelf onderschatten. En dat is ook niet zo vreemd, want in deze tijd moeten we allemaal enorm hoge prestaties kunnen leveren. Niets is goed genoeg. En ik heb het gevoel dat de overheid, en ik dus ook, daar erg aan meewerkt. En met die gedachte worstel ik momenteel behoorlijk.
Want wij verwachten dat mensen economisch zelfstandig zijn, en dan moet je toch minimaal drie of vier dagen werken. Als je kinderen hebt, moet je die fatsoenlijk opvoeden en het is fijn als je komt helpen op school. Vrijwilligerswerk wordt ook verwacht. En dan ook nog graag mantelzorgen voor je ouders (die niet altijd dichtbij wonen) en doe ook even de boodschappen voor je zieke buurvrouw. Verder moet je gezond eten, minimaal een half uur intensief bewegen per dag, niet te veel zitten, niet roken, niet drinken en je mag ook niet te dik zijn.
Is dit goed? Maken wij in feite als overheid nu een mal van de perfecte mens en als je daar niet aan voldoet gaan we met jou aan de slag.  Waarmee we eigenlijk zeggen: jij bent niet goed zoals je bent. Je past niet in ons uniforme plaatje, dus je moet veranderen. En dan zeggen we ook nog: als je dat ECHT wilt, dan KUN je dat ook. Er zijn tig specialisten en zelfhulpboeken die je daarbij helpen. Met andere woorden, lukt het je niet om in dit plaatje te passen, dan is het je eigen schuld en hoor je er niet bij. Daar komt ook nog de druk van de sociale media bij, waarop vaak alleen maar leuke en mooie dingen zijn te zien, en mensen die allemaal veel vrienden hebben. Dan is het ook geen wonder dat er zoveel mensen zijn die niet gelukkig zijn of zich buitengesloten voelen.
Ik heb hier de laatste tijd veel over nagedacht en ik blijf dit lastig vinden.
In Korinthe, die Griekse havenstad, was er ook de tendens om het eigene tot algemene norm te verheffen. Oog voor de ander, of het andere, was er veel te weinig. Iedereen zat in zijn eigen bubbel en netwerk. Dat lijkt nu ook weer het geval. Want  wij leggen in feite ook allerlei “normen” op waaraan veel mensen niet kunnen voldoen. En ik zeg nadrukkelijk: waar ze niet aan kunnen voldoen. Dat is iets anders dan er niet aan willen voldoen.
Misschien moet ik me meer laten leiden door de woorden van  Paulus. Want dit is wat hij nog meer schrijft:
Een lichaam bestaat dus uit veel delen, en al die delen zijn verschillend. Want als ze allemaal hetzelfde waren, zouden ze nooit met elkaar 1 lichaam kunnen vormen.
Het oog kan niet tegen de hand zeggen: “Ik heb je niet nodig”. En het hoofd kan niet tegen de voeten zeggen: “Ik heb je niet nodig”. Nee, natuurlijk niet! Sommige delen van het lichaam lijken minder belangrijk, maar we hebben ze toch echt nodig. Daarom moeten we juist die delen goed verzorgen.

Dus: wij hebben elkaar allemaal nodig. Er zijn veel mensen met allemaal verschillende talenten. Veel mensen hebben moeite met de samenleving zoals die nu is. Snel, digitaal, losse netwerken. Bij mensen die niet mee kunnen komen, of die een ziekte of beperking hebben gaan we altijd uit van wat diegene niet kan. Maar laten we gaan kijken naar wat iemand nog wel kan. Want ieder mens heeft een talent en kan van waarde zijn. En meer nog: iedereen wil er graag bij horen.
Dus niet iedereen hoeft gelijk te zijn. Kijk juist hoe verschillend we zijn en hoe mooi dat is. Laat iedereen zich inzetten op zijn eigen manier, maar wel in het belang van ons allemaal. Dus met oog voor de ander. Dan brengt persoonlijke ontplooiing ook saamhorigheid. Want het draait niet alleen om jou.

Daarom mijn oproep aan iedereen: doe zelf mee maar laat vooral ook de ander meedoen!  Het is niet belangrijk om de succesvolste of de beste te zijn. Als je maar van waarde bent voor jezelf en voor een ander. Want dan doe je er toe!

Amen.

protestantse gemeente te groesbeek